Europa heeft het in de mondiale wedstrijd van economieën erg zwaar. Toen de lidstaten nog zelfstandig het beleid mocht voeren, zoals Nederland en Ierland was dit beleid best nog te doen. Maar met de komst van internet automatisering en AI merk je dat landen kampen met oude infrastructurele systemen. Europese afspraken die steeds meer buiten de eigen landelijke economie vallen remmen af en de opgebouwde loodzware sociale vangnetten kosten vermogens. Deze belemmeringen hebben opkomende economieën, zoals Indonesië, India en Afrikaanse landen bijvoorbeeld niet. Tel daarbij op dat het westen jarenlang zichzelf aan het kastijden was en is om een energietransitie te bewerkstelligen die weinig tot geen soelaas gaat bieden aan de energiebehoefte in de toekomst en een super kostbaar en onnodig oorlog shitserig anti Rusland beleid voert en je ziet dat de EU op meerdere vlakken haar grip op de realiteit aan het verliezen is. Zeker na de laatste “angstpandemie” waarbij enkele keyplayers zichzelf exorbitant verrijkt hebben heeft ook het vertrouwen van de EU burger een flinke knauw gekregen. De opkomst van meer nationalisme en rechts georiënteerde gedachten zorgen voor een wijziging in politiek die opgezadeld is met een decennialange opgebouwde erfenis van pappen en nathouden.
Harde hervormingen bleven uit en werden voorruit geschoven. De rekening is inmiddels zo hoog dat het failliet van Europa aanstaande is.